Bolletje Winkel en Koffieschenkerij
Gerestaureerde bakkerswinkel. Tevens bakkerijmuseum de Meelzolder. Winkel en museum geopend: ma. 13-17.30 u; di. wo. en vr. 12-17.30 u; do. 10-17.30 u. en za. 10-17 u. Toegang gratis. Rondleidingen voor groepen op afspraak, 1 0,50 euro p.p. Grotestraat Zuid 182
ALMELO
www.bolletje.nl
Auteur: Visit Twente
Meer informatie
Museum

Protestantse kerk
Romaans eenbeukig kerkje uit 12e eeuw, laatgotisch koor en zijkapelletjes uit 1485. Gotische toren uit 1442-1500 met 3 klokken. 1 klok uit 1547 gegoten door Wilhelm Wegewaert en 2 klokken uit 1543 en 1561 gegoten door Gert van Wou. Geheel gerest. in 1961-1962. Moderne glas-in-loodramen. Geopend: jun.-aug. di. 10-12. u; do. 10-12 u. en na overleg met dhr. de Jong, tel. 0548-656386 en koster A.D. Maris, tel. 0548-654424. Bezichtiging voor groepen buiten vermelde tijden. Dorpsstraat 39
HELLENDOORN
Auteur: Visit Twente
Meer informatie
Kerk

Wierdense Veld
Het Wierdense Veld ligt tussen Nijverdal en Wierden, en heeft een oppervlakte van 440 hectare. Het is een laagte tussen de hoge stuwwal van de Hellendoornse Berg en de Holterberg, en de lage stuwwal van Wierden en Hoge Hexel. Ooit een nat gebied, waar het hoogveen voortdurend kon aangroeien. Inmiddels zijn grote delen van het gebied verdroogd en zijn Veluwse Heideschapen ingezet om de strijd aan te binden met het pijpenstrootje. Met herder Maarten-Willem Volkers trekken ruim 300 schapen van half mei tot in september over de hei om het pijpenstrootje weg te grazen. Jonge berken laten ze meestal staan; het verwijderen daarvan blijft mensenwerk. Altijd een leuk gezicht om een kijkje te nemen bij de schaapskooi.
Auteur: Sallands Bureau voor Toerisme
Meer informatie
Natuurpark

ROMEO EN JULIA
Dit is een kunstwerk gemaakt door Luk van Soom in 1996. Luk van Soom is geboren in 1956 in Turnhout ( België). Het beeld is 3 meter hoog en gemaakt van brons. In de bronzen sokkel zitten waterspuiters. Het beeld staat hier op het Kroonplein na de totstandkoming van dit vernieuwde hart van Lemelerveld.
Auteur: Beleef Dalfsen
Kunst

KUNSTWERK TURBULENTIE
nstwerk Turbulentie Ingang is gemaakt in 2004 door Bert Meinen. Het beeld is op het laatste nippertje gemaakt om de ingang van het nieuwe Kulturhus te markeren. Het is onthuld door Prinses Margriet en staat op het Kroonplein voor het Kulturhus. Het Kulturhus, ruimte waar allerlei culturele activiteiten plaatsvinden zoals: bibliotheek, ouderensoos, hobby-clubs, ruimte voor de jeugd. De Brugkerk werd gebouwd in 2002 en geopend en in gebruik genomen op 26 oktober 2003. Op het hoge platte dak van de kerk boven de kerkzaal ziet u vier lichtkoepels zij verbinden door hun innerlijke kleur de kerkzaal met licht, vuur, lucht en aarde. Aan de rechterkant ziet u Klein Statum op no 3. Hier woonde een van de directeuren van de suikerfabriek.
Auteur: Beleef Dalfsen
Kunst

HOFJE VAN BUISMAN
Het Hofje van Buisman was voorheen de kerk van de Ver. Prot. Gem. te Lemelerveld. Dit kerkje is gebouwd in 1906. De heer Buisman was godsdienstonderwijzer van 1890 tot 1920 in dienst van de Hervormde gemeente. De kerk heeft dienst gedaan tot 2003. Op initiatief van de heer Veenemans is dit authentieke gebouw gerenoveerd en kan nu gebruikt worden als expositieruimte, voor trouwplechtigheden en intieme feestjes. Naast dit prachtige kerkje staat het jeugdgebouw inmiddels verbouwd tot woonhuis. De gevel is nog in oorspronkelijke staat.
Auteur: Beleef Dalfsen
Gebouw

BRUGKERK
Op de plek waar nu de Brugkerk staat vestigden zich in 1854 de grondleggers van de suikerfabriek bij het kanaal. In 1866 werd hier een beetwortelfabriek gebouwd. Daarna werden van 1866 tot 1870 de eerste arbeiderswoningen gebouwd en was het ontstaan van Lemelerveld een feit. Tot 1917 is de fabriek volop in bedrijf geweest. De suikerbieten werden aangevoerd via het Overijssels kanaal. Waar nu de Brugkerk staat lag de aanleghaven voor de schepen. De Brugkerk werd gebouwd in 2002 en is in gebruik genomen op 26 oktober 2003. Het gebouw is ontworpen door architect G.J. van den Belt te Dalfsen. Als je het gebouw binnenkomt, kom je in de ontmoetingsruimte, de zgn. voorhof , daarachter ligt de kerkzaal met bovenin 4 lichtkoepels die zich richten naar alle vier windstreken met de oorspronkelijke kleuren rood, blauw, wit en geel. Twee lange gangen aan weerszijden voeren naar een naar een mooie tuin 'hof van Eden. Rondom de kerkzaal bevindt zich een zuilengalerij. Het ontwerp is ontleend aan de bouw van Romeinse tempels en (vroeg-) christelijke kerken ( 'basilica').
Gebouw

Wijnstaete Op den Pas
Dacht u al veel geproefd te hebben of bent u juist nieuw op het gebied van het proeven van wijn?Laat u eens verrassen door de smaken van zeer veel originele en onbekende wijnen. Wij verzorgen graag voor u en uw gezelschap een proeverij van 3, 5, 7 of 9 wijnen, zegt u het maar. De proeverij wordt begeleid met stokbrood en een klein bijpassend hapje of zo u wilt een volledig wijn en spijs concept. Bernard & Sandra Smalbraak Vilstersedijk 13 8152 EB Lemelerveld info@wijnstaete.nl www.wijnstaete.nl
Auteur: jnotten
Wijngaard

De Hoop
De Hoop is een korenmolen in Almelo in de Nederlandse provincie Overijssel. De achtkantige stellingmolen is geheel draai- en maalvaardig. In de molen bevinden zich twee kunststenen koppels maalstenen -- een windgedreven en een stroomgedreven koppel.
De oorspronkelijke molen werd in 1870 gebouwd met gebruikmaking van een gesloopte molen uit 1797 en werd na brand in 1910 herbouwd. Bij de herbouw werden wederom onderdelen van een afgebroken molen gebruikt. Tot 1951 bleef de molen op windkracht in bedrijf, daarna werd er met een elektromotor verder gemalen. Wel werd de molen in 1962 gerestaureerd. In 1978 werd het maalbedrijf gestopt en in 1990 deed de laatste particulier eigenaar de molen over aan de gemeente Almelo. In 1995 werd de molen bij een omvangrijke restauratie geheel maalvaardig opgeleverd en is sindsdien op vrijwillige basis in bedrijf.
Auteur: Wikipedia
Windmolen

Station Wierden
Station Wierden is gelegen aan de spoorlijn Zwolle - Almelo en werd op 1 januari 1881 geopend. Vanaf 1888 liep ook de spoorlijn Deventer - Almelo langs Wierden. In eerste instantie lagen er twee enkelsporige spoorlijnen naast elkaar tussen Wierden en Almelo. De spoorlijnen uit Zwolle en Deventer werden namelijk door verschillende maatschappijen geëxploiteerd, respectievelijk de Staatsspoorwegen en de HIJSM. Toen de maatschappijen na jarenlange concurrentie gingen samenwerken, werd de spoorlijn omgebouwd tot een normale dubbelsporige lijn.
Auteur: Wikipedia
Treinstation

Lemelerveld
Lemelerveld is een dorp in de Nederlandse provincie Overijssel. Het dorp valt onder de gemeente Dalfsen. De gemeente Dalfsen ligt in het Vechtdal, in de streek Salland. In het dorp spreken veel inwoners daarom ook het Sallands dialect. De naam komt van het oostelijker gelegen dorp Lemele. Het Kroonplein vormt het middelpunt van het dorp.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Avonturenpark Hellendoorn
Avonturenpark Hellendoorn is een attractiepark in de Nederlandse plaats Hellendoorn. Het park is in 1936 begonnen als theehuis met speeltuin en is uitgegroeid tot een volwaardig attractiepark.
Het attractiepark ligt in een bosrijke omgeving aan de Luttenbergerweg ten westen van de plaats Hellendoorn. Ten zuiden van het park bevinden zich de Hellendoornse Berg en Nationaal Park Sallandse Heuvelrug.
Attractiepark - Themapark

Sint-Michaëlkerk
De huidige Grote kerk was oorspronkelijk ook aan de aartsengel Michaël gewijd, maar deze kerk ging tijdens de reformatie over naar de protestanten. Nadat er eerst in twee schuilkerken werd gekerkt, werd in 1841 aan de Nieuwstraat 41 een nieuwe kerk gebouwd, naar een ontwerp van Theo Molkenboer. Dit gebouw bleek echter na 50 jaar al te klein voor de groeiende katholieke gemeenschap.
Grot

DE KLUINHAARSBRUG
Hier kruist de Heinoseweg het Overijssels kanaal. De naam Kluinhaar komt van Kluinhaarsmaat, de streek , die aan de linkerkant van het kanaal ligt.
Kluin komt van kluun, vaste stevige turf , die diep uit het veen werd gehaald. Haar duidt op hoger gelegen dal in deze drassige omgeving. Aan de overkant staat nog een eenvoudig arbeidershuis waar vroeger een mandenmaker woonde. De twieg( wilgenhout) werd van elders gehaald. Nu heeft men weer een stuk twieg aangeplant, u ziet het over 200 m. aan uw rechterkant langs het kanaal.
Brug

DEN ALERDINCK
De naam van dit landgoed is waarschijnlijk afkomstig van twee boerenerven: het groot Alerdinck en het Klein Alerdinck. Het huis werd als havezate erkend in 1647. In 1654 werd het huis riddermatig verklaard. In de eerste helft van de 19 de eeuw voor het eerst verbouwd. Het was altijd in het bezit van de familie van Dedem.
In de jaren ‘ 60 werd het gebruikt voor congressen en andere bijeenkomsten. Aan de overkant van dit prachtige kasteel werd in de jaren ‘60 een nieuw centrum gebouwd voor het houden van allerlei bijeenkomsten op het gebied van kerkelijk vormingswerk. Nu wordt dit gebouw gebruikt door De Voorde, een instelling voor Zingeving en Meditatie. In de 18 de eeuw werd er aan de noorzijde van het landgoed den Alerdinck een zgn. zeedijk aangelegd om bij tijd en wijle het hoge water van de IJssel tegen te houden. Deze Zeedijk ligt er nog richting het dorpje Laag Zuthem.
Park

VRIJERSLAANTJE
Dit beukenlaantje werd in de jaren 60 veel gebruikt door jonge verliefden. Het bood een mooie entourage voor een romantisch samenzijn.
Halverwege dit laantje ziet u een door coniferen afgeperkte plaats. In de tweede wereldoorlog heeft zich hier een drama afgespeeld. Door twee inwoners van Heino werd hier een NSB ér om het leven gebracht en begraven. Dit werd verraden aan de Duitsers en als wraak werden de beide inwoners van Heino en twee broers van een van hen gefusilleerd.
POI

DE COLCKHOF
Het gepleisterde landhuis( privé eigendom) is omstreeks 1840 gebouwd in neoclassicistische stijl. Er naast staan twee bouwhuizen uit de 18 de eeuw. De Colckhof is in de eerste helft van de 19 de eeuw aangelegd in Engels landschapsstijl. Deze romantische stijl streeft een natuurlijke tuinaanleg na, een miniatuurlandschap met zacht glooiende grasvelden , kronkelpaadjes en waterpartijen. Nadat het landschap om de Colckhof langzamerhand wat was verwilderd werd het in de jaren 90 aangekocht door Natuurmonumenten en weer in de oorspronkelijke staat hersteld.
Men kan er een aantal prachtige wandelingen maken.
Park

Dorpsmuseum de Valkhof
Een museum over de geschiedenis van Hellendoorn en de dorpsbewoners in de eerste helft van de 20e eeuw, tevens is hier het 'Johanna van Buren gedichtenmuseum' gevestigd. Open 1 mei t/m herfstvakantie di t/m vr 14-17.
Dorpsmuseum De Valkhof
Ninaberlaan 66
7447 AH HELLENDOORN
0548-656086
Voor groepen mevr. Nijenhuis, 0548-654500
l.m.nijenhuis@planet.nl
Auteur: twentepubliek
Museum

Nijverdal
De dorpen Nijverdal en Hellendoorn liggen aan de voet van het Nationaal Park de Sallandse Heuvelrug. Nijverdal is met bijna 25.000 inwoners de grootste plaats binnen de gemeente Hellendoorn. De naam Nijverdal is afgeleid van nijverheid en Reggedal. De naam verwijst naar de wortels van Nijverdal in de textielindustrie.
Nijverdal ligt op de kruising van de rivier de Regge en de straatweg van Almelo naar Zwolle, die in 1829 werd aangelegd. Ook ligt Nijverdal aan de voet van de Sallandse Heuvelrug op de grens van Twente en Salland.
Nijverdal is gevestigd op de plek van het vroegere Noetsele door de Nederlandsche Handel-Maatschappij welke er in 1836 in nauwe samenwerking met de Engelsman Thomas Ainsworth een fabriek (een weverij, een spinnerij en een modelweverij) stichtte.
Rond 1850 openden de gebroeders Salomonson de Koninklijke Stoom Weverij, waardoor er een einde kwam aan de thuisnijverheid.
Nijverdal is de enige plaats in Nederland waar goud gedolven is. Er is een officiële concessie afgegeven voor het delven van goud.
Ten zuiden van Nijverdal ligt de Holterberg.
Auteur: Hans Strokap
Treinstation

Zwolle
Zwolle als Hanzestad: Ongeveer drie eeuwen heeft dit succesverhaal geduurd. Een economische crisis en de tanende invloed van steden ten opzichte van landen vormden de doodsteek van het handelssprookje. Echter, niet getreurd, want de nalatenschap van drie eeuwen middeleeuwse glorie veeg je niet zo maar uit. Dit bewijzen heel wat Hanzesteden tot op vandaag, in de aanwezigheid van de meest tot de verbeelding sprekende historische gebouwen. Een van de meest opvallende in Zwolle is de Sassenpoort. Deze majestueuze stadspoort dateert van begin 1400, toen de stad net toetrad tot het Hanzeverbond. Kosten noch moeite werden gespaard om hoge ogen te werpen met een indrukwekkende entree.
Vanuit hoog in de lucht heeft deze stadspoort de tijden zien veranderen. Als je vandaag in Zwolle wandelt, vergt het enkel wat verbeeldingskracht en een blik naar boven om de rijke geschiedenis te proeven. Moderne winkels hebben de middeleeuwse handelspanden vervangen. Maar de historische gotische trapgevels van sierlijke handelshuizenstralen nog even trots als eeuwen geleden.
Zwolle is een van de grote Hanzesteden in de middeleeuwen. Toen Amsterdam en Rotterdam nog nietszeggende dorpjes waren, schitterde Zwolle als een imposante stad. De prachtige gebouwen in de middeleeuwse binnenstadgetuigen nog van de enorme welvaart uit die tijd. Hypermodern in de middeleeuwen, maar ook nu nog hangt er een hippe sfeer. Hogescholen trekken studenten aan en ondernemers en creatievelingen zorgen voor dynamiek. We begrijpen niet waarom zo’n stad met deze geschiedenis en dynamiek niet bekender is in Vlaanderen.
Auteur: Bunnies Unleashed Travel Stories
Stad

Grote Markt
Auteur: Bunnies Unleashed Travel Stories
Plein

Stadsmuseum Almelo
Stadsmuseum Almelo is een streekmuseum in de Overijsselse stad Almelo, beheerd door de Stichting Museum voor Heemkunde Almelo, die op 8 januari 1975 werd opgericht.
Het museum is gehuisvest in het Rectorshuis, wat in 1783 de Latijnse school was, en het naastgelegen Heydapand. Tot eind 1986 was het museum gevestigd op de bovenverdieping van het Waaggebouw aan het Marktplein. De collecties gaan over de voormalige heerlijkheid Almelo en ontwikkelingen naar de stad Almelo.
Museum

De Eelerberg
De Eelerberg was van de familie Vening Meinesz. Felix Andries Vening Meinesz was een Nederlands geofysicus en geodeet die baanbrekend werk voor de geofysica en geodesie verricht heeft. Zijn verdiensten liggen in het bedenken van een methode om zeer nauwkeurig de zwaartekracht te meten. Hiermee was het voor het eerst mogelijk om op zee de zwaartekracht te meten, en zo ontdekte hij veel zwaartekrachtsanomalieën boven de zeebodem. Later bracht hij deze anomalieën in verband met de continentverschuiving.
Auteur: RouteYou
Natuurpark

de Schone Slaapster
de Schone Slaapster is een kunstobject aangeboden door Kleurrijk Hellendoorn in 2014 ter gelegenheid van het 5 jarig bestaan van de stichting. de Schone Slaapster symboliseert de rivier de Regge, zoals deze in 1900 door het landschap meanderende . In de omgeving van het kunstwerk staan 3 plaquette met gedichten over de Schone Slaapster.
In 2014 is het Regge-herstelproject afgerond door waterschap Vechtstromen.
Auteur: routeburo
Kunst

De Wilgenweard
De Wilgenweard Nijverdal vindt u op een unieke locatie midden in het groene hart van Overijssel. Het uitgebreide activiteitenaanbod en de horecafaciliteiten bieden, in combinatie met de zaalcapaciteit, volop mogelijkheden voor groepen van 8-350 personen. Zelfs overnachten is mogelijk in onze sportherberg die plek biedt voor 26 gasten.
Auteur: routeburo
Eetgelegenheid

Korenmolen De Wippe
De Wippe is een voormalige korenmolen in Hellendoorn in de Nederlandse provincie Overijssel. In totaal hebben er 8 molens gestaan in Hellendoorn. Twee zijn er heden ten dag nog in volle glorie bewonderen.
De molen werd in 1821 gebouwd. Tot 1937 bleef de molen op windkracht in bedrijf. In dat jaar werd het binnenwerk uit de molen gehaald en werden er silo's ten behoeve van het maalbedrijf aangebracht. De molenaarsfamilie Fakkert had de molen tussen 1925 en 1997 in eigendom hetgeen de tweede naam van de molen verklaart. De Wippe is afkomstig van de zogenaamde Wippenbelt waarop de molen gebouwd is. Tussen 1998 en 2001 werd de molen gerestaureerd en werd bij De Wippe een huisartsenpraktijk gerealiseerd. Voorheen was in de molen Publiekssterrenwacht Hellendoorn gevestigd.
Auteur: routeburo
Windmolen

Historisch Hellendoorn
Hellendoorn duikt onder die naam voor het eerst op in de geschiedenis in het jaar 1275. In oude bisschoppelijke rekeningen wordt gewag gemaakt van het feit dat de pastoor/vicaris van Hellendoorn (destijds geschreven als Hellendere) geld schenkt ten behoeve van de kruistochten. Daarna verdwijnt Hellendoorn weer ruim 100 jaar uit beeld. In 1381/1383 worden, opnieuw in bisschoppelijke rekeningen, een aantal erven in Hellendoorn genoemd, waaronder Lentfordinck, Schurink en Roessingh. De kerk van Hellendoorn is echter waarschijnlijk toch nog een redelijk stuk ouder dan 1275. Waarom een kerk juist in Hellendoorn en waarom op exact die plek gebouwd is, blijft gehuld in de mysterieuze sluiers van het verleden. De opgraving van 1961 bracht aan het licht dat op de plek van het Romaanse middengedeelte van de kerk een ander houten gebouwtje heeft gestaan. Uit het feit dat onder dit gebouwtje een pre-Romaans graf werd gevonden, kan met enige zekerheid gesteld worden dat er voor de Romaanse kerk al een ander kerkgebouwtje gestaan heeft. De plek lag immers hoger dan de onmiddellijke omgeving, dus als de Regge buiten zijn oevers trad, bleef het daar droog. Een ideale locatie voor welk gebouw dan ook.
Het dorp Hellendoorn treedt vervolgens pas echt in de geschiedenis naar voren via de activiteiten van ‘goedsheeren’ en ‘erfgenaamen’, oftewel de mensen die binnen het dorp de erven bezaten en daarmee de touwtjes in handen hadden. De markestatuten dateren uit 1502 en bezitten we via een afschrift van 1604. De problematiek rond eeuwige zandverstuivingen, markegrensstenen die erplaatst worden door naburige marken, conflicten over het laten grazen van vee door naburige marken op de Helderse markegronden, het onderhoud aan de Helderbrugge en het constante gebrek aan geld vormen de hoofdinhoud van deze boeken.
Aangezien de kerk in Hellendoorn stond en de omliggende markes hier ook ter kerke gingen, kreeg Hellendoorn hiermee ook de status van ‘belangrijkste marke’ binnen het kerspel, dat vervolgens ook de naam Hellendoorn droeg. Het kerspel kan beschouwd worden als de voorloper van de huidige gemeente. Een historische verklaring dus voor het feit dat de gemeente nog steeds de naam Hellendoorn heeft.
De Tachtigjarige Oorlog en de daarmee gepaard gaande schermutselingen, of erger nog, veldslagen om Schuilenburg zullen ook Hellendoorn niet ongemoeid hebben gelaten en de rust danig hebben verstoord. Het verhaal gaat dat Bernard van Galen (Bommen Berend), de bisschop van Munster, kasteel Schuilenburg heft aangedaan. Toch vinden we over grootscheepse plunderingen, het platbranden van boerderijen en andere gewelddadigheden weinig wetenswaardigheden in de kerkelijke of wereldlijke geschriften die ons over die bewogen periode overgebleven zijn. De geschreven geschiedenis van Hellendoorn gaat eigenlijk pas goed van start met de Franse tijd. Men werd destijds door de Franse overheid gedwongen om achternamen aan te nemen en om burgerlijke gegevens als geboorte, huwelijk en overlijden officieel te gaan bijhouden en meer van dit soort administratieve aangelegenheden. Men zag er destijds het nut niet van in, maar wij in de 21e eeuw zijn er heel erg gelukkig mee. Het is immers het begin van een uitgebreide weerslag van ons verleden.
Rond 1830 wilde Hellendoorn kennelijk nog niet aangedaan worden door de toen aangelegde weg van Zwolle naar Almelo. Was het uit geldgebrek, of uit weerzin tegen iets wat nieuw was en waarvan men de gevolgen niet kon overzien? Volgens sommigen was het een gemiste kans. In een ander opzicht is het misschien maar beter geweest zo. Nu hebben we in ieder geval nog een dorp met een oude historische kern waar we trots op kunnen zijn. Anders was er inmiddels niet veel meer van het oude dorp over geweest. Door noodzakelijke uitbreidingen die de textielindustrie met zich mee zou hebben gebracht, als deze in of in de onmiddellijke nabijheid van Hellendoorn zou zijn gebouwd, zou Hellendoorn als dorp in zijn huidige vorm niet meer bestaan. Waarschijnlijk zou alleen de oude kerk nog herinneren aan het dorp van weleer.
Gelukkig hebben we nog veel dat ons aan ons verleden herinnert in Hellendoorn. In de verschillende musea, waaronder dorpsmuseum De Valkhof met daarin o.a. ook het Johanna van Burenmuseum, museumboerderij Erve Hofman, het Bakkerij- en IJsmuseum wordt ruim aandacht besteed aan de activiteiten van onze voorouders. En ook de molens De Hoop en De Wippe, ’t Oale Karkhof en niet te vergeten een flink aantal boerderijen, oude woonhuizen en links en rechts nog een aantal oude “brinkies” met bomen houden de aandacht voor het verleden, voor wie het zien wil, vast. Laten we proberen dat wat we nog hebben te koesteren en voor zover mogelijk te bewaren voor komende generaties.
Historisch dorp

Standbeeld Johanna van Buren
Ik bidde oew, jonge volk van noew:
Hoaldt d'eigen sproake in eer'n,
Oew beste doon de-j Hollaands könt,
Mar… 't eigne neet verleer'n…
Johanna van Buren is in 1962 overleden, maar haar werk is nog altijd geliefd. Ze is bekend ver buiten Hellendoorn, waar zij op 20 december 1881 is geboren. Ze had geen gemakkelijke jeugd. Johanna's vader stierf toen ze nog maar 1 jaar was. Het vaderloze gezin ging bij de grootvader van moederskant inwonen. Na een ziekteperiode kwam Johanna als 16-jarige in dienst als leerling bij een naaister in Almelo. Op haar 19de kon ze zich als kostuumnaaister vestigen en nam zij zelf leerlingen aan. Het was een hard bestaan, met lange werkdagen en karige verdiensten. Gelukkig zorgde haar moeder voor het huishouden. Toen deze in 1919 stierf, kon Johanna aan de slag als telefoniste in het postkantoor.
"An oonzen oalen toren"
Johanna schreef al vanaf haar 16de gedichtjes in de streektaal ter gelegenheid van huwelijken en jubilea. Pas in 1926 publiceerde ze haar eerste gedicht, "An oonzen oalen toren", in het lokale Twentsch Volksblad. Het regionale Twentsch Zondagsblad vroeg haar om regelmatige bijdragen in het dialect. Al gauw schreef ze elke week een gedicht voor deze krant en bereikte daarmee een groot publiek. Ze bleef ook gelegenheidsgedichten schrijven. De mensen waardeerden haar werk omdat zij over de dagelijkse dingen van het leven gaan. Ook de natuur is vaak het onderwerp.
Populair zonder sterallures
Johanna was ingenomen met de waardering voor haar gedichten, maar sterallures waren haar vreemd. Zij liet zich meer dan eens relativerend uit over haar werk. Zo noemde zij haar gedichten "leedties".
Rond 1950 gaf zij aan dat het haar teveel werd om wekelijks een gedicht af te leveren. In november 1954 stond er een stukje in hetDagblad van het Oosten dat "mejuffrouw Johanna van Buren vanwege gezondheidstoestand, welke haar noopt meestal binnenshuis te vertoeven, zij zich niet in staat voelt frisse ideeën op te doen voor haar gedichten." Zij wilde zich richten op het "Heldern van vrogger".
Ook in haar proza kent men de dichtende Johanna terug, met haar ontroerende liefde voor alles wat leeft, voor haar geboortegrond en zijn werkzame bewoners. Ze bleef publiceren tot 1961. Hoe populair Johanna was, bleek bij de uitgebreide huldigingen ter gelegenheid van haar 70ste en 80ste verjaardag.
In gedachtenis
De nagedachtenis van Johanna van Buren wordt nog steeds in ere gehouden. De stichting Oald Heldern de Noaberschop beheert haar literaire nalatenschap en in dorpsmuseum De Valkhof is een permanente tentoonstelling te zien over haar. Verder is er een prijs naar haar vernoemd voor de persoon die zich bijzonder verdienstelijk maakt voor de streekcultuur in Oost-Nederland en de teksten van haar gedichten worden onder meer gebruikt door de Sallandse band Muppetstuff.
Haar prachtige standbeeld, onthuld op haar 100ste geboortedag, staat in de schaduw van haar geliefde oude kerktoren, die zij zo vaak heeft bezongen.
Standbeeld

Landgoed de Eelerberg
Het is 1847 als de familie Veening Meinesz uit Leusden de woeste grond rondom Hellendoorn aankoopt. Er moet een landgoed komen zoals dat in de 19e eeuw gebruikelijk was: groots en meeslepend. Vaklieden rijden af en aan. Er worden bomen geplant, lanen aangelegd en huizen gebouwd. Niet alleen een landhuis verrijst maar ook een rentmeestershuis, een koetshuis en een tuinmanswoning. Een hertenkamp, arboretum en vijverpartij ontbreken uiteraard ook niet. De belvedère (uitkijktoren) van toen heeft het inmiddels afgelegd tegen de steeds hoger groeiende bomen maar de rest van het prachtige landgoed is nog altijd intact en dat blijft - dankzij de huidige status als rijksmonument - ook zo. Het huis is niet toegankelijk.
landgoed Eelerberg op, een ‘belt’ van de noordelijke stuwwal van de Sallandse Heuvelrug en sinds 1951 in bezit van Staatsbosbeheer. Het is een mooi afwisselend gebiedje met bankjes om uit te rusten en eeuwenoude beuken en eiken, bossen van Rododendrons, varens, tapijten van mos en plukken heide en een aantal poelen die het leefgebied vormen van verschillende reptielen en amfibieën waaronder de ringslang. Staatsbosbeheer is druk bezig om het gebied in oude luister te herstellen. Nieuwe paden, bankjes, open stukken waar de natuur haar gang kan gaan. Een geweldig rustpunt.
Eelerberg en de aangrenzende Hellendoornse Berg waren ooit een lanceerplaats voor V2’s die in tegenstelling tot de V1 niet werd gekatapulteerd maar als een echte raket (de eerste raket!) de lucht in werden geschoten vanaf mobiele lanceerinstallaties. Op 19 november 1944 werd de eerste V2-raket vanaf de Eelerberg gelanceerd. Deze viel weer terug op de grond, ontplofte en liet de ruiten van het sanatorium Krönnenzommer aan diggelen slaan. Het ging vaker mis met de lanceringen waardoor soms hele bossen vlam vatte. Ook kwam er in december 1944 een raket na de lancering in een weiland bij Luttenberg terecht, niet ver van Hellendoorn. Pas na drie kwartier ontplofte de springlading, maar toen stonden er al honderden nieuwsgierigen te kijken. Negentien mensen vonden de dood. Op 27 maart 1945 werden de laatste raketten gelanceerd. Daarna werd de boel zorgvuldig ontmanteld en alle sporen uitgewist.
Berg

Bakkerij- en IJsmuseum
Het Bakkerij- en IJsmuseum is een verzameling van de in 1985 overleden Gerrit Valk en werd door een in 1986 opgerichte stichting tot museum gerealiseerd.
In het museum vindt u op bijna 1000 m2 een indrukwekkende collectie gereedschappen, voorwerpen en machines uit vroegere bakkerijen en uit het begin van de ijsbereiding.
Het interieur staat vol attributen uit tijden van weleer, zoals een door drijfriemen aangedreven deegkneder, klutsmachine, amandelpel- en amandelwrijfmachine. In de originele olie-gestookte oven worden regelmatig door onze bakkers krentenwegge, appelgebak of andere lekkernijen gebakken.
De eerste ijsmachines
De eerste Rollo ijsmachine werd in 1958 vanuit Zweden geïmporteerd en kon per uur 4000 ijsjes op een stokje produceren. Verder staan in dit gedeelte van het museum interessante apparaten, die vroeger bij de industriële productie van ijs werden gebruikt.
Industriële bakkerij
Een opstelling van diverse kluts-, kneed-, en mengmachines, koekjessnij- en spuitmachines, aangedreven door een stoommachine uit het jaar 1924. tevens het “Sukelahuussie”, waar soms demonstraties worden gegeven in het maken van bonbons.

Knooppuntenroute Almelo - Zwolle 66 km alternatief voor Twentseweg
Heeft u van Almelo naar Zwolle de route over de historische Twentseweg gefietst? Dan vormt dit een fraaie fietsroute om weer terug in Almelo te komen. Deze route is bedacht door de Vereniging voor Heemkunde Omheining en is onderdeel van het project Twentseweg (van zes historische verenigingen in Salland en Twente). Er hoort een website bij: twentseweg.nl (aan de site wordt op dit moment hard gewerkt - 24 mei 2024 - maar binnenkort is ie helemaal klaar). Daarop vindt u een uitgebreid routeboekje met bezienswaardigheden en horeca. Bovendien kunt u video's bekijken van bewoners die iets vertellen over de geschiedenis van een bepaalde plek. Veel fietsplezier!